உலோகக் கலவை என்பது, உலோகப் பண்புகளைக் கொண்ட இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட வேதிப் பொருட்களின் (அவற்றில் குறைந்தபட்சம் ஒன்று உலோகமாக இருக்க வேண்டும்) ஒரு கலவையாகும். இது பொதுவாக, ஒவ்வொரு கூறுகளையும் ஒரு சீரான திரவமாக உருக்கி, பின்னர் அதைச் சுருக்குவதன் மூலம் பெறப்படுகிறது.
உலோகக் கலவைகள் பின்வரும் மூன்று வகைகளில் குறைந்தபட்சம் ஒன்றாக இருக்கலாம்: தனிமங்களின் ஒற்றைக் கட்டத் திண்மக் கரைசல், பல உலோகக் கட்டங்களின் கலவை, அல்லது உலோகங்களின் இடை உலோகச் சேர்மம். திண்மக் கரைசலில் உள்ள உலோகக் கலவைகளின் நுண் கட்டமைப்பு ஒற்றைக் கட்டத்தைக் கொண்டுள்ளது, மேலும் கரைசலில் உள்ள சில உலோகக் கலவைகள் இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட கட்டங்களைக் கொண்டுள்ளன. பொருளைக் குளிர்விக்கும் செயல்முறையின் போது ஏற்படும் வெப்பநிலை மாற்றத்தைப் பொறுத்து, இந்தப் பரவல் சீராகவோ அல்லது சீரற்றதாகவோ இருக்கலாம். இடை உலோகச் சேர்மங்கள் பொதுவாக ஒரு உலோகக் கலவை அல்லது தூய உலோகத்தைச் சுற்றி மற்றொரு தூய உலோகம் அமைந்திருக்கும்.
தூய உலோகத் தனிமங்களை விடச் சிறந்த சில பண்புகளைக் கொண்டிருப்பதால், கலப்புலோகங்கள் குறிப்பிட்ட பயன்பாடுகளில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. எஃகு, பற்றாசு, பித்தளை, ஈயக்கற்கள், பாஸ்பர் வெண்கலம், பாதரசக் கலவை போன்றவை கலப்புலோகங்களுக்கான எடுத்துக்காட்டுகளாகும்.
உலோகக் கலவையின் கலவை பொதுவாக நிறை விகிதத்தால் கணக்கிடப்படுகிறது. உலோகக் கலவைகளை அவற்றின் அணு அமைப்பின்படி பதிலீட்டு உலோகக் கலவைகள் அல்லது இடைநிலை உலோகக் கலவைகள் எனப் பிரிக்கலாம், மேலும் அவற்றை ஒருபடித்தான கட்டங்கள் (ஒரே ஒரு கட்டம்), பலபடித்தான கட்டங்கள் (ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட கட்டங்கள்) மற்றும் இடை உலோகச் சேர்மங்கள் (இரண்டு கட்டங்களுக்கும் இடையே தெளிவான வேறுபாடு இல்லை) என மேலும் பிரிக்கலாம். [2]
மேலோட்டம்
உலோகக் கலவைகளின் உருவாக்கம் பெரும்பாலும் தனிமப் பொருட்களின் பண்புகளை மாற்றுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, எஃகின் வலிமையானது அதன் முக்கிய அங்கமான இரும்பின் வலிமையை விட அதிகமாக உள்ளது. ஒரு உலோகக் கலவையின் அடர்த்தி, வினைத்திறன், யங் குணகம், மின் மற்றும் வெப்பக் கடத்துத்திறன் போன்ற இயற்பியல் பண்புகள், அம்கலவையின் அங்கத் தனிமங்களைப் போலவே இருக்கலாம். ஆனால், அம்கலவையின் இழுவிசை வலிமை மற்றும் வெட்டு வலிமை ஆகியவை பொதுவாக அதன் அங்கத் தனிமங்களின் பண்புகளுடன் மிகவும் வேறுபட்டவை. இதற்குக் காரணம், ஒரு உலோகக் கலவையில் உள்ள அணுக்களின் அமைப்பானது, ஒரு தனிப் பொருளில் உள்ள அணுக்களின் அமைப்பிலிருந்து மிகவும் வேறுபட்டிருப்பதே ஆகும். எடுத்துக்காட்டாக, பல்வேறு உலோகங்களின் அணு ஆரங்கள் வேறுபடுவதாலும், ஒரு நிலையான படிக அமைப்பை உருவாக்குவது கடினமாக இருப்பதாலும், ஒரு உலோகக் கலவையின் உருகுநிலையானது, அம்கலவையை உருவாக்கும் உலோகங்களின் உருகுநிலையை விடக் குறைவாக உள்ளது.
ஒரு குறிப்பிட்ட தனிமத்தின் சிறிய அளவுகூட, உலோகக் கலவையின் பண்புகளில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும். எடுத்துக்காட்டாக, ஃபெரோகாந்த உலோகக் கலவைகளில் உள்ள மாசுகள், அம்கலவையின் பண்புகளை மாற்றக்கூடும்.
தூய உலோகங்களைப் போலல்லாமல், பெரும்பாலான உலோகக் கலவைகளுக்கு ஒரு நிலையான உருகுநிலை இல்லை. வெப்பநிலை உருகு வெப்பநிலை வரம்பிற்குள் இருக்கும்போது, ​​கலவையானது திண்மம் மற்றும் திரவம் இணைந்த நிலையில் இருக்கும். எனவே, உலோகக் கலவையின் உருகுநிலையானது, அதன் கூறு உலோகங்களின் உருகுநிலையை விடக் குறைவாக உள்ளது என்று கூறலாம். யூடெக்டிக் கலவையைப் பார்க்கவும்.
பொதுவான உலோகக் கலவைகளில், பித்தளை என்பது செம்பு மற்றும் துத்தநாகத்தின் ஒரு உலோகக் கலவையாகும்; வெண்கலம் என்பது தகரம் மற்றும் செம்பின் ஒரு உலோகக் கலவையாகும், இது பெரும்பாலும் சிலைகள், ஆபரணங்கள் மற்றும் தேவாலய மணிகளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. சில நாடுகளின் நாணயத்தில் உலோகக் கலவைகள் (நிக்கல் உலோகக் கலவைகள் போன்றவை) பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
உலோகக் கலவை என்பது ஒரு கரைசல், எடுத்துக்காட்டாக எஃகு; இதில் இரும்பு கரைப்பான், கார்பன் கரைபொருள்.